3440 In every secret, we kept you near (English poetry)

 

Why on every talk you blame me this way,

Why your own lovers you trouble each day.

In every secret, we kept you near,

Why hide from me now truth, my dear.

The one who broke this heart of mine,

Still for that one why my thoughts align.

Those who have gone, don’t turn again,

Why dream of them in silent pain.

All people know someone broke my heart,

Still hide my tears and smile my  part.

I know your intention for me inside,

By hugging me now, what you try to hide.

Yesterday, “Geet”, was stabbed behind,

The same one hugs now, what’s in the mind.

3439 Like Ram in Sita, you live in me (English poetry) #englishpoetry

 On my heart, your name I drew,

In open world, I showed it too.

So none may mock, this loving line,

I kept it blank, no name, no sign.

My heart I poured, in this small note,

Read it deep, feel what I wrote.

Come my love, don’t stay away,

Time to meet is next day.

This love is pure, not false or part,

I gave you all, my simple heart.

In this heart, none else can be,

Like Ram in Sita, you live in me.

7.39pm 2 April 2026

3438 ਗ਼ਜ਼ਲ ਖਤ ਬੇਨਾਮ ਹੈ ਲਿਖਿਆ

Hindi version 2402

 ਬਹਿਰ 221 1221 1221 122

ਕਾਫੀਆ ਆਮ

ਰਦੀਫ਼ ਹੈ ਲਿਖਿਆ

ਇਸ ਦਿਲ ਤੇ ਸਨਮ ਜਦ ਤੋਂ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਹੈ ਲਿਖਿਆ।

ਦਿਲ ਨਾਮ ਤੇਰੇ ਮੈਂ ਤਾਂ ਸਰੇਆਮ ਹੈ ਲਿਖਿਆ।

ਰੁਸਵਾ ਨਾ ਕਰੇ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਵੇਖ ਕੇ ਖ਼ਤ ਨੂੰ।

ਖ਼ਤ ਇਸ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਮੈਂ ਤਾਂ ਬੇਨਾਮ ਹੈ ਲਿਖਿਆ।

ਦਿਲ ਖੋਲ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਹੈ ਜੋ ਖ਼ਤ ਦਿੱਤਾ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ।

ਪੜ੍ਹਿਓ ਇਹਨੂੰ ਦਿਲ ਨਾਲ ਜੋ ਪੈਗ਼ਾਮ ਹੈ ਲਿਖਿਆ।

ਆ ਜਾਈਂ ਸਨਮ ਵੇਖਾਂਗਾ ਮੈਂ ਰਾਹ ਤੁਹਾਡੀ।

ਮਿੱਲਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਖਤ 'ਚ ਕੱਲ੍ਹ ਸ਼ਾਮ ਹੈ ਲਿਖਿਆ।

ਸੌਦਾ ਨਹੀਂ ਕੱਚਾ, ਇਹ ਖ਼ਰਾ ਸੌਦਾ ਹੈ ਦਿਲ ਦਾ।

ਬਦਲੇ 'ਚ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਦੇ ਇਹ ਦਿਲ ਦਾਮ ਹੈ ਲਿਖਿਆ।

ਇਸ ਦਿਲ 'ਚ ਸਿਵਾ "ਗੀਤ" ਦੇ ਕੋਈ ਵੀ ਨਾ ਹੋਣਾ।

ਸੀਤਾ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਲ ਤੇ ਇੱਥੇ ਰਾਮ ਹੈ ਲਿਖਿਆ।

 12.13pm 1 April 2026

3437 'ਗੀਤ' ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਗਾਏ ਕਦ ਗਏ

Bawa Balwant Awardee Prominent Ghazalgo Gurdyal Roshan ji

Hindi version 2302

English version 3436

 ਜਾਲੇ ਜੋ ਸਨ ਦਿਲ ਉੱਤੇ, ਹਟਾਏ ਕਦ ਗਏ।

ਨਾਲੇ ਜੋ ਸਨ ਦਿਲ ਵਿੱਚ, ਭੁਲਾਏ ਕਦ ਗਏ।

ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਗਿਲਾ ਸ਼ਿਕਵਾ।

ਗਿਲੇ ਸ਼ਿਕਵੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਸੁਲਝਾਏ ਕਦ ਗਏ।

ਭੁਲਾ ਦਿੱਤੇ ਵਾਅਦੇ ਤੇ ਕਸਮਾਂ ਜੋ ਖਾਧੀਆਂ।

ਵਾਅਦੇ ਕੀਤੇ ਜੋ ਨਿਭਾਏ ਕਦ ਗਏ।

ਪਿਆਰ ਦੀਆਂ ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਸੌਖੀਆਂ ਸਨ।

ਉਹਨਾਂ ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ 'ਤੇ ਆਸ਼ਿਕ ਪਾਏ ਕਦ ਗਏ।

ਚੱਲਦੀ ਰਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਗ਼ਮਾਂ ਦੀ ਰਾਹ 'ਤੇ।

ਰਾਹ ਵਿੱਚ 'ਗੀਤ' ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਗਾਏ ਕਦ ਗਏ।

3.32pm 31 March 2026

3436 When, say.

Hindi version 2302

Punjabi version 3437

 The webs on heart, when did they go away,

The cries inside heart, forgot them when, say.

We kept complaining, me and you,

By talking sweet, made peace when did we do.

Those promises and oaths we made, we threw,

The vows we made to you, kept them when did we do.

In love the goals were looking so near,

Those lovers reached them, when did they appear.

Life kept walking on the path of pain,

On the way, songs of joy, sang we when again.

6.20pm 30 March 2026

3435 ਮਿਲਣਾ ਮਿਲਾਉਣਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ (ਕਵਿਤਾ)

 Hindi version 2403

English version 2404

ਓਹ ਚਮਕਦਾ ਤਾਰਾ, ਜਿਹਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਮਝਿਦਾ ,

ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਸ ਟਿਮਟਿਮਾਉਣਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।

ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮਿਲਦੇ ਸੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਸਾਹ,

ਉਸ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਅੱਖ ਮਿਲਾਉਣਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।

ਉਮਰ ਭਰ ਦੀ ਪੁੰਜੀ ਲੁਟਾਈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਵਾਰਣ ਲਈ,

ਉਸ ਮਿਲਣਾ ਮਿਲਾਉਣਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।

ਅਸੀਂ ਮੰਦੇ ਹੋ ਗਏ, ਨਵੇਂ ਲੋਕ ਹੋ ਗਏ ਚੰਗੇ,

ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਉਸ ਪਿਆਰ ਨਿਭਾਉਣਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।

ਹੋਠਾਂ ਦੀ ਹਾਸੀ ਗੁੰਮ ਹੈ, ਚਿਹਰਾ ਵੀ ਉਦਾਸ ਹੈ,

ਕਿਉਂ ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣਾਉਣਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਮਕਸਦ ਜਦ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,

ਫਿਰ ਕਿਉਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।

ਭੁੱਲ ਬੈਠੇ ਨੇ ਸ਼ਾਇਦ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਗਮ ਦਾ ਫ਼ਰਕ ਓਹ,

ਇਸ ਲਈ, ਹੱਸਣਾ ਹਸਾਉਣਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।

ਮਾਂ - ਪਿਉ ਦੀ ਕਮਾਈ ਸੀ ਤੂੰ, ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਸਨ ਉਹ,

ਕਿਉਂ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਆਉਣਾ ਜਾਣਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।

12.56pm 29 March 2026

2404 Now avoid my eyes (English poetry)

 

 Prominent Shayar Pal Gudaspuri 

Hindi version 2403

Punjabi version 3435

That shining star I once called mine,

For me, it forgot how to shine.

The one whose sight gave breath to me,

Now avoid my eyes, I clearly see.

All my life’s wealth I gave to make,

Still, they left me for their own sake.

I turned bad, new faces they adore,

With me, they keep no love anymore.

Their smiling lips have lost their glow,

Why they left all, I don’t know.

When life’s aim is to stay in cheer,

Why leave joy and bring in fear?

Maybe they forgot pain and delight,

So no more laughter, no more smiles.

You were your parent's pride so true,

Why you left them, I ask you?

5.34pm 28 March 2026